.webp)
- رشد روش ساخت گلخانه در طول تاریخ
- تاریخچه ساخت گلخانه در ایران
- دوران باستان
- دوران اسلامی
- دوره رنسانس
- انقلاب صنعتی
- عصر مدرن
گلخانهها، سازههایی با سقف و دیوار شفاف است که برای پرورش انواع گیاهان در مناطق و آب و هوای نامناسب بنا میشوند. از آنجایی که نور یکی از مهمترین و اصلیترین نیاز برای پرورش گیاه است، سقف و دیوارها را با کمک شیشه و پلاستیک شفاف میسازند تا فضای داخل گلخانه از نور طبیعی خورشید بهره ببرد. تجهیزات مختلفی برای ساخت گلخانه استفاده میشود که هر کدام از آنها ویژگی و عملکرد مخصوص به خود را دارند. هزینه ساخت گلخانه نیز با توجه به تجهیزات انتخابی شما متفاوت است.
هر چند گلخانهها، فضایی برای کشاورزی مدرن محسوب میشود. اما کشت گلخانهای پدیده نوظهوری نیست. بلکه عمری به قدمت تاریخ دارد. ساخت اولین گلخانه چندین قرن پیش اتفاق افتاد و این موضوع تلاش بشر برای ایجاد محیطهای کنترل شده برای کشت گیاهان را ثابت میکند. در ادامه به بررسی تاریخچه ساخت گلخانه میپردازیم
رشد روش ساخت گلخانه در طول تاریخ
اگر به دنبال ریشه دلیل ساخت گلخانه و کشت گلخانهای بگردیم، به تمدنهای باستانی میرسیم. برخی از مورخان معتقدند که در آن دوران باغهای معلق بابل (قرن ششم قبل از میلاد) از نظر ساختار محیط و سیستمهای آبیاری، بسیار شبیه به گلخانهها بودند. هر چند بحثهای زیادی درمورد ماهیت دقیق این باغها وجود دارد.
در تاریخ اینطور آمده که 30 سال پس از میلاد مسیح تیبریوس امپراطور یونان، به سختی بیمار شد. پزشکان سلطنتی پس از معاینه و مشورت با هم یک نسخه غیرممکن نوشتند. طبق نسخه، امپراطور میبایست در روز مقداری صیفیجات از جمله یک خیار تناول میکرد. اما این گیاه فقط در گرمای تابستان رشد میکرد. باغبانان به تکاپو افتادند و به خاطر عدم وجود شرایط زمانی و محیطی مناسب، چرخ دستیهای مخصوصی با پوشش شفاف برای این کار ساختند. در زمانهای مشخص این چرخدستیها را جابجا میکردند تا نور و گرمای لازم را جذب کنند. به این صورت امکان رشد خیار را در تمام فصول امکانپذیر ساخته و کشت گلخانهای را پیریزی کردند.
کشاورزی و گلخانهسازی با آهن و چوب در حدود قرن 8 الی 14 میلادی توسط دانشمندان اسلامی پیشرفتهای عظیمی داشت. آنها کشت و کار در محیطهای سر پوشیده را توسعه دادند. این تلاش تحول بزرگی را در تاریخچه کشت گلخانهای رقم زد. اما مشکلی که وجود داشت زنگ زدگی آهن و پوسیدگی چوب در یک مدت زمان کوتاه بر اثر رطوبت داخل گلخانهها بود و تا عصر مدرن این مشکل حل نشد.
دوره رنسانس (قرن 15 و 16 میلادی) را به عنوان دوران روشنگری میشناسند. تا این دوران شباهتهایی از عملکرد صحیح گلخانهها میتوان یافت. اما در قرن شانزدهم میلادی یک گیاه شناس فرانسوی به نام لوکا گینی اولین گلخانه را در ایتالیا برای تحقیقات علمی بر روی گیاهان بنا کرد. در قرن هفدهم گیاه شناس فرانسوی دیگری به نام ژول چارلز اولین گلخانه شیشهای را در مونپلیه فرانسه بنا نمود. کمکم ساخت گلخانهها در میان اشراف اروپایی طرفداران بسیاری پیدا کرد که از آن برای پرورش انواع گیاهان زینتی عجیب و غریب و ظریف استفاده میکردند.
در قرن 18 میلادی انقلاب صنعتی رخ داد و پیشرفتهایی در توسعه صنعت پدید آمد. در قرن نوزدهم تکنیکهای تولید آهن، فولاد و شیشه اوج گرفت و باعث شد تا گلخانههای بزرگتر و پیچیدهتر طراحی و ساخته شوند. برای نمونه کاخ کریستال لندن در سال 1851 نمونهای قابل توجه از گلخانههای بزرگ در دوران ویکتوریا هستند. اولین گلخانه مدرن در قرن نوزدهم توسط یک گیاه شناس فرانسوی به نام شارل لوسین بوناپارت، جهت پرورش گیاهان دارویی تاسیس شد. فضای داخلی این گلخانهها با دستیابی به فرایند نورد سرد و تولید پروفیل سبک ساخته شده بود. از این رو مقاومت بیشتری در برابر زنگ زدگی داشتند. اما همچنان مشکل زنگ زدگی آهن و فولاد وجود داشت و خساراتی به گلخانه ها وارد میشد. این مشکل تا عصر مدرن که گالوانیزه کردن اتفاق افتاد ادامه داشت.
در عصر مدرن بشر متوجه شد که فلز روی، مقاومت فولاد را در برابر رطوبت و سایر تنشهای محیطی بالا میبرد و به عنوان یه عایق عمل میکند. در سال 1780 میلادی، یک محقق ایتالیائی بنام لوئیجی گالوانی با تکیه بر یه متن طبی مشهور هندی و انجام ازمایش پدیده الکتریکی و تحریک عضلات پای قورباغه در اثر اتصال به دو فلز غیر مشابه مثل آهن و مس، به اثرات اکسید روی و خاصیت ضد خورندگی آن پی برد. پس از آن سایر دانشمندان به فکر روشهای اصولی برای عایق کردن فولاد با کمک مذاب روی و ساخت تکنیکهای مدرنتر و بهینهتر برای ساخت و ساز افتادند. اما با احترام به نام گالوانی، روش عایق فلز و فولاد به نام گالوانیزه معروف شد.در قرن بیستم برای ساخت گلخانه ها از ساختار کروی استفاده میکردند که پروژه عدن در کورن وال از به نام های سازههای کروی محسوب میشود.
تاریخچه ساخت گلخانه در ایران
ایران به خاطر موقعیت جغرافیایی که دارد یکی از کشورهای چهارفصل و خوش آب و هوای جهان است و در هر فصلی گیاهان و میوههای خاصی را در دسترس مردم قرار میدهد. در گذشته این شرایط گاها تاثیرات مخربی داشت. چون برخی از گیاهان و میوهها محدود به یک بازه زمانی خاص محدود میشد. یا برخی از سبزیجات و صیفیجات در برخی از فصول امکان کاشت و رشد نداشتند. همچنین با توجه به وسعت کشور حمل و نقل و امکان رساندن میوههای گرمسیری به مکانهای سردسیر و بالعکس به کندی انجام میپذیرفت. بنابراین تاریخچه گلخانه در ایران متولد شد و گلخانهها راهشان را به ایران پیدا کردند.
ورود گلخانه به ایران
اسناد تاریخی در مورد تاریچه ورود گلخانهها به ایران کمی محدود است. اما اینطور به نظر میآید که ساخت گلخانهها از دوران طلایی اسلام و از کشورهای مسلمان همسایه وارد ایران شد. البته گروهی از مورخان هم معتقدند که اولین گلخانهی ایران در سال 1335 میلادی و توسط آلمانیها با اسکلتی شیشهای و فلزی ساخته شد. این گلخانه برای کارهای پژوهشی مورد استفاده قرار میگرفت. ایرانی ها کم کم دراین راه به خودکفایی رسیده و گلخانه هایی با پایه های چوب و دیوار پلاستیک احداث کردند.
دوران صفویه و قاجار
دوران صفویه دوران توسعه باغ و باغداری در ایران بود. باغهایی مثل باغهای اصفهان سیستم آبیاری پیچیدهای داشتند و سازههای محافظت شدهای برای مقاومت در مقابل ناملایماتی مثل طوفان و سرما محسوب میشدند. در دوره قاجار ساخت گلخانه مخصوصا در باغهای اشراف رواج زیادی پیدا کرد. مصالح و تجهیزات ساخت گلخانه ها مثل ستون آهنی و شیشه از اروپا وارد شده و برای ساخت سازههای پیچیدهتر هم مورد استفاده قرار میگرفت.
ساخت گلخانه در عصر حاضر
با گذر زمان و با دستیابی به دانش و فناوری، استفاده از گلخانه در ایران گسترش یافت. اولین گلخانه مدرن ایران توسط یک مهندس کرمانی و در کرمان احداث شد. این گلخانه بدون هیچ ابتکار و تجهیزات خارجی، برای کاشت انواع گل محمدی و گیاهان زینتی مورد نیاز استان کرمان و همسایگان آن بنا شد. پس از آن ایران مرکزی (اصفهان، چهارمحال بختیاری، یزد، اراک و ...) به خاطر شرایط آب و هوایی ساخت گلخانه را رواج دادند.امروزه تهران با توجه به جمعت و مشکلات آب و هوایی که دارد به توسعه گلخانهها پرداخت و 25 درصد کل گلخانههای ایران را سهم خود کرد. در زمان حاضر گلخانهها با تجهیزات مدرن و سیستم پیچیدهتری طراحی و ساخته میشوند. به طوری که بخش عظیمی از خوراک و تامین گیاهان دارویی کشور را تامین میکنند. استفاده از ابزار و تجهیزات قدرتمند، عاملی برای ساخت سازههای بزرگتر و توانمندتر است.
سخن پایانی
در زمان حاضر گلخانهها مهمترین نقش را در صنعت غذایی، دارویی و دامپروری کشور دارند. از این رو ساخت و ساز آن اهمیت ویژهای دارد. هر آسیب به این سازه علاوه بر ضرر مالی برای مالک آن، بخشی از مواد غذایی کشور و نیاز مردم را نابود میکند. بنابراین برای ساخت یک گلخانه بهینه و پر سود میبایست تمام جوانب ساخت و متریال تجهیزات را سنجید. هر چه سنجیده تر عمل کنید، عمر و عملکرد گلخانه شما بیشتر است. در حالی که هزینه نگهداری کمتری میپردازید. در نتیجه از نظر مالی هم برای شما سود بیشتری خواهد داشت.
- رشد روش ساخت گلخانه در طول تاریخ
- تاریخچه ساخت گلخانه در ایران
- دوران باستان
- دوران اسلامی
- دوره رنسانس
- انقلاب صنعتی
- عصر مدرن
گلخانهها، سازههایی با سقف و دیوار شفاف است که برای پرورش انواع گیاهان در مناطق و آب و هوای نامناسب بنا میشوند. از آنجایی که نور یکی از مهمترین و اصلیترین نیاز برای پرورش گیاه است، سقف و دیوارها را با کمک شیشه و پلاستیک شفاف میسازند تا فضای داخل گلخانه از نور طبیعی خورشید بهره ببرد. تجهیزات مختلفی برای ساخت گلخانه استفاده میشود که هر کدام از آنها ویژگی و عملکرد مخصوص به خود را دارند. هزینه ساخت گلخانه نیز با توجه به تجهیزات انتخابی شما متفاوت است.
هر چند گلخانهها، فضایی برای کشاورزی مدرن محسوب میشود. اما کشت گلخانهای پدیده نوظهوری نیست. بلکه عمری به قدمت تاریخ دارد. ساخت اولین گلخانه چندین قرن پیش اتفاق افتاد و این موضوع تلاش بشر برای ایجاد محیطهای کنترل شده برای کشت گیاهان را ثابت میکند. در ادامه به بررسی تاریخچه ساخت گلخانه میپردازیم
رشد روش ساخت گلخانه در طول تاریخ
اگر به دنبال ریشه دلیل ساخت گلخانه و کشت گلخانهای بگردیم، به تمدنهای باستانی میرسیم. برخی از مورخان معتقدند که در آن دوران باغهای معلق بابل (قرن ششم قبل از میلاد) از نظر ساختار محیط و سیستمهای آبیاری، بسیار شبیه به گلخانهها بودند. هر چند بحثهای زیادی درمورد ماهیت دقیق این باغها وجود دارد.
در تاریخ اینطور آمده که 30 سال پس از میلاد مسیح تیبریوس امپراطور یونان، به سختی بیمار شد. پزشکان سلطنتی پس از معاینه و مشورت با هم یک نسخه غیرممکن نوشتند. طبق نسخه، امپراطور میبایست در روز مقداری صیفیجات از جمله یک خیار تناول میکرد. اما این گیاه فقط در گرمای تابستان رشد میکرد. باغبانان به تکاپو افتادند و به خاطر عدم وجود شرایط زمانی و محیطی مناسب، چرخ دستیهای مخصوصی با پوشش شفاف برای این کار ساختند. در زمانهای مشخص این چرخدستیها را جابجا میکردند تا نور و گرمای لازم را جذب کنند. به این صورت امکان رشد خیار را در تمام فصول امکانپذیر ساخته و کشت گلخانهای را پیریزی کردند.
کشاورزی و گلخانهسازی با آهن و چوب در حدود قرن 8 الی 14 میلادی توسط دانشمندان اسلامی پیشرفتهای عظیمی داشت. آنها کشت و کار در محیطهای سر پوشیده را توسعه دادند. این تلاش تحول بزرگی را در تاریخچه کشت گلخانهای رقم زد. اما مشکلی که وجود داشت زنگ زدگی آهن و پوسیدگی چوب در یک مدت زمان کوتاه بر اثر رطوبت داخل گلخانهها بود و تا عصر مدرن این مشکل حل نشد.
دوره رنسانس (قرن 15 و 16 میلادی) را به عنوان دوران روشنگری میشناسند. تا این دوران شباهتهایی از عملکرد صحیح گلخانهها میتوان یافت. اما در قرن شانزدهم میلادی یک گیاه شناس فرانسوی به نام لوکا گینی اولین گلخانه را در ایتالیا برای تحقیقات علمی بر روی گیاهان بنا کرد. در قرن هفدهم گیاه شناس فرانسوی دیگری به نام ژول چارلز اولین گلخانه شیشهای را در مونپلیه فرانسه بنا نمود. کمکم ساخت گلخانهها در میان اشراف اروپایی طرفداران بسیاری پیدا کرد که از آن برای پرورش انواع گیاهان زینتی عجیب و غریب و ظریف استفاده میکردند.
در قرن 18 میلادی انقلاب صنعتی رخ داد و پیشرفتهایی در توسعه صنعت پدید آمد. در قرن نوزدهم تکنیکهای تولید آهن، فولاد و شیشه اوج گرفت و باعث شد تا گلخانههای بزرگتر و پیچیدهتر طراحی و ساخته شوند. برای نمونه کاخ کریستال لندن در سال 1851 نمونهای قابل توجه از گلخانههای بزرگ در دوران ویکتوریا هستند. اولین گلخانه مدرن در قرن نوزدهم توسط یک گیاه شناس فرانسوی به نام شارل لوسین بوناپارت، جهت پرورش گیاهان دارویی تاسیس شد. فضای داخلی این گلخانهها با دستیابی به فرایند نورد سرد و تولید پروفیل سبک ساخته شده بود. از این رو مقاومت بیشتری در برابر زنگ زدگی داشتند. اما همچنان مشکل زنگ زدگی آهن و فولاد وجود داشت و خساراتی به گلخانه ها وارد میشد. این مشکل تا عصر مدرن که گالوانیزه کردن اتفاق افتاد ادامه داشت.
در عصر مدرن بشر متوجه شد که فلز روی، مقاومت فولاد را در برابر رطوبت و سایر تنشهای محیطی بالا میبرد و به عنوان یه عایق عمل میکند. در سال 1780 میلادی، یک محقق ایتالیائی بنام لوئیجی گالوانی با تکیه بر یه متن طبی مشهور هندی و انجام ازمایش پدیده الکتریکی و تحریک عضلات پای قورباغه در اثر اتصال به دو فلز غیر مشابه مثل آهن و مس، به اثرات اکسید روی و خاصیت ضد خورندگی آن پی برد. پس از آن سایر دانشمندان به فکر روشهای اصولی برای عایق کردن فولاد با کمک مذاب روی و ساخت تکنیکهای مدرنتر و بهینهتر برای ساخت و ساز افتادند. اما با احترام به نام گالوانی، روش عایق فلز و فولاد به نام گالوانیزه معروف شد.در قرن بیستم برای ساخت گلخانه ها از ساختار کروی استفاده میکردند که پروژه عدن در کورن وال از به نام های سازههای کروی محسوب میشود.
تاریخچه ساخت گلخانه در ایران
ایران به خاطر موقعیت جغرافیایی که دارد یکی از کشورهای چهارفصل و خوش آب و هوای جهان است و در هر فصلی گیاهان و میوههای خاصی را در دسترس مردم قرار میدهد. در گذشته این شرایط گاها تاثیرات مخربی داشت. چون برخی از گیاهان و میوهها محدود به یک بازه زمانی خاص محدود میشد. یا برخی از سبزیجات و صیفیجات در برخی از فصول امکان کاشت و رشد نداشتند. همچنین با توجه به وسعت کشور حمل و نقل و امکان رساندن میوههای گرمسیری به مکانهای سردسیر و بالعکس به کندی انجام میپذیرفت. بنابراین تاریخچه گلخانه در ایران متولد شد و گلخانهها راهشان را به ایران پیدا کردند.
ورود گلخانه به ایران
اسناد تاریخی در مورد تاریچه ورود گلخانهها به ایران کمی محدود است. اما اینطور به نظر میآید که ساخت گلخانهها از دوران طلایی اسلام و از کشورهای مسلمان همسایه وارد ایران شد. البته گروهی از مورخان هم معتقدند که اولین گلخانهی ایران در سال 1335 میلادی و توسط آلمانیها با اسکلتی شیشهای و فلزی ساخته شد. این گلخانه برای کارهای پژوهشی مورد استفاده قرار میگرفت. ایرانی ها کم کم دراین راه به خودکفایی رسیده و گلخانه هایی با پایه های چوب و دیوار پلاستیک احداث کردند.
دوران صفویه و قاجار
دوران صفویه دوران توسعه باغ و باغداری در ایران بود. باغهایی مثل باغهای اصفهان سیستم آبیاری پیچیدهای داشتند و سازههای محافظت شدهای برای مقاومت در مقابل ناملایماتی مثل طوفان و سرما محسوب میشدند. در دوره قاجار ساخت گلخانه مخصوصا در باغهای اشراف رواج زیادی پیدا کرد. مصالح و تجهیزات ساخت گلخانه ها مثل ستون آهنی و شیشه از اروپا وارد شده و برای ساخت سازههای پیچیدهتر هم مورد استفاده قرار میگرفت.
ساخت گلخانه در عصر حاضر
با گذر زمان و با دستیابی به دانش و فناوری، استفاده از گلخانه در ایران گسترش یافت. اولین گلخانه مدرن ایران توسط یک مهندس کرمانی و در کرمان احداث شد. این گلخانه بدون هیچ ابتکار و تجهیزات خارجی، برای کاشت انواع گل محمدی و گیاهان زینتی مورد نیاز استان کرمان و همسایگان آن بنا شد. پس از آن ایران مرکزی (اصفهان، چهارمحال بختیاری، یزد، اراک و ...) به خاطر شرایط آب و هوایی ساخت گلخانه را رواج دادند.امروزه تهران با توجه به جمعت و مشکلات آب و هوایی که دارد به توسعه گلخانهها پرداخت و 25 درصد کل گلخانههای ایران را سهم خود کرد. در زمان حاضر گلخانهها با تجهیزات مدرن و سیستم پیچیدهتری طراحی و ساخته میشوند. به طوری که بخش عظیمی از خوراک و تامین گیاهان دارویی کشور را تامین میکنند. استفاده از ابزار و تجهیزات قدرتمند، عاملی برای ساخت سازههای بزرگتر و توانمندتر است.
سخن پایانی
در زمان حاضر گلخانهها مهمترین نقش را در صنعت غذایی، دارویی و دامپروری کشور دارند. از این رو ساخت و ساز آن اهمیت ویژهای دارد. هر آسیب به این سازه علاوه بر ضرر مالی برای مالک آن، بخشی از مواد غذایی کشور و نیاز مردم را نابود میکند. بنابراین برای ساخت یک گلخانه بهینه و پر سود میبایست تمام جوانب ساخت و متریال تجهیزات را سنجید. هر چه سنجیده تر عمل کنید، عمر و عملکرد گلخانه شما بیشتر است. در حالی که هزینه نگهداری کمتری میپردازید. در نتیجه از نظر مالی هم برای شما سود بیشتری خواهد داشت.
انواع لوله و اتصالات ساختمانی را بشناسید